نوار کاست موسیقی پراگرسیو راک Pink Floyd 1987 دارنده نشان پلاتینی

نوار کاست موسیقی " Pink Floyd 1987 " با اسم آلبوم ( A Momentary Lapse Of Reason  ) در سبک موسیقی Progressive Rock که با کیفیت صدای عالی  برای خریداران و علاقمندان این آلبوم ارسال خواهد شد .  A Momentary Lapse Of Reason نام سیزدهمین آلبوم گروه موسیقی Pink Floyd در سبک Progressive Rock است که در 7 سپتامبر 1987 توسط دو شرکت EMI و Columbia منتشر شد . اولین آلبوم گروه بعد از ترک کردن Roger Waters بود که این آلبوم بوسیله David Gilmour با همراهی Richard Wright بعنوان نوازنده کیبرد و Nick Mason بعنوان درامر تولید شد . بر خلاف بسیاری از آلبومهای گروه این کار یک آلبوم  مفهومی نیست و بعوض آن منتخبی بود از ترانه های گیتاریست باند David Gilmour که بعضی اوقات آنها را با ترانه سازان بیرون از گروه ساخته بود . پس از آن Gilmour تصمیم گرفت که ترانه های آلبوم سوم خود را هم در این آلبوم بعنوان کار جدیده Pink Floyd بگنجاند . این آلبوم بعد از انتشار به موضوع اختلافی و دعوای حقوقی بین Roger Waters که حق مالکیت باند به اسم او بود و David Gilmour مبدل شد که این موضوع چندین ماه پس از انتشار آلبوم حل شد . آلبوم از نظر تجاری کار کاملا موفقی بود چون بهمراه آن توری را برگزار کردند که منجر به کسب نشان چهارگانه پلاتینی برای گروه Pink Floyd در آمریکا شد . 

پینک فلوید یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۶۵ در لندن تشکیل شد. آنها که به عنوان یکی از اولین گروه‌های موسیقی سایکدلیک بریتانیایی، طرفداران زیادی پیدا کردند، با آهنگسازی‌های گسترده، آزمایش‌های صوتی، اشعار فلسفی و اجراهای زنده استادانه خود متمایز شدند و به یک گروه پیشرو در راک پیشرو تبدیل شدند.

پینک فلوید در سال ۱۹۶۵ توسط سید برت (گیتار، خواننده اصلی)، نیک میسون (درامز)، راجر واترز (گیتار بیس، خواننده) و ریچارد رایت (کیبورد، خواننده) تأسیس شد. با برت به عنوان ترانه‌سرای اصلی، آنها دو تک‌آهنگ موفق "آرنولد لین" و "نواختن امیلی را ببین" و اولین آلبوم استودیویی موفق خود با نام "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" (همه در سال ۱۹۶۷) را منتشر کردند. دیوید گیلمور (گیتار، خواننده) در سال ۱۹۶۷ به آنها پیوست؛ برت در سال ۱۹۶۸ به دلیل وخامت سلامت روان، گروه را ترک کرد. هر چهار عضو باقی‌مانده در آهنگسازی مشارکت داشتند، اگرچه واترز به عنوان ترانه‌سرای اصلی و رهبر موضوعی گروه شناخته شد و مفاهیم پشت موفق‌ترین آلبوم‌های استودیویی پینک فلوید، یعنی «نیمه تاریک ماه» (۱۹۷۳)، «کاش اینجا بودی» (۱۹۷۵)، «حیوانات» (۱۹۷۷) و «دیوار» (۱۹۷۹) را ابداع کرد. فیلم موزیکال «پینک فلوید - دیوار» (۱۹۸۲) که بر اساس «دیوار» ساخته شد، دو جایزه بفتا را از آن خود کرد. پینک فلوید همچنین چندین موسیقی فیلم ساخت.

تنش‌های شخصی منجر به ترک گروه توسط رایت در سال ۱۹۸۱ و به دنبال آن واترز در سال ۱۹۸۵ شد. گیلمور و میسون به عنوان پینک فلوید به فعالیت خود ادامه دادند و بعداً رایت دوباره به آنها پیوست. آنها آلبوم‌های استودیویی «لغزش آنی در عقل» (۱۹۸۷) و «ناقوس جدایی» (۱۹۹۴) را تولید کردند که هر دو با تورهای بزرگی پشتیبانی شدند. در سال ۲۰۰۵، گیلمور، میسون و رایت برای اجرایی در رویداد آگاهی‌بخش جهانی Live 8 دوباره به واترز پیوستند. برت در سال ۲۰۰۶ درگذشت، همانطور که رایت در سال ۲۰۰۸ درگذشت. آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید، The Endless River (۲۰۱۴)، بر اساس قطعات منتشر نشده از جلسات ضبط Division Bell بود .

تا سال ۲۰۱۳، پینک فلوید بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته بود که آنها را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران تبدیل کرد. The Dark Side of the Moon و The Wall به تالار مشاهیر گرمی راه یافتند و جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌های تمام دوران هستند. چهار آلبوم پینک فلوید در صدر بیلبورد ۲۰۰ آمریکا و پنج آلبوم در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند. اگرچه گروهی با محوریت آلبوم بودند، اما به چندین تک‌آهنگ موفق دست یافتند، از جمله "آرنولد لین"، "نواختن امیلی را ببین" (هر دو در سال ۱۹۶۷)، "پول" (۱۹۷۳)، "آجر دیگری در دیوار، قسمت ۲" (۱۹۷۹)، "الان نه جان" (۱۹۸۳)، "روی برگرداندن" (۱۹۸۷) و "امیدهای والا" (۱۹۹۴). پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول آمریکا و در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا راه یافت. در سال ۲۰۰۸، به خاطر "سهم عظیمشان در طول دهه‌ها در تلفیق هنر و موسیقی در توسعه فرهنگ عامه" جایزه موسیقی پولار به آنها اهدا شد .