نوار کاست موسیقی پراگرسیو راک Pink Floyd 1983 آلبوم شماره یک انگلستان

نوار کاست موسیقی  1983 Pink Floyd  با اسم آلبوم ( The Final Cut ) در سبک موسیقی Electronic/Progressive Rock  از گروه موسیقی انگلیسی یاد شده  . دوازدهمین آلبوم استودیویی Pink Floyd که در انگلستان با لیبل شرکت Harvest Records به بازار آمد و در آمریکا با لیبل شرکت Columbia Records . آخرین آلبوم با لیبل شرکت هاروست در اروپا بود و همچنین آخرین کاریی بود که واترز بعنوان آهنگساز و گیتار باس در این گروه شرکت داشت چون در سال 1985 گروه را ترک کرد . و همچنین تنها آلبومیست که در آن Richard Wright بعنوان نوازنده کیبرد حضور ندارد . او ( راجر واترز ) در واقع هدفش این بود که The Final Cut تبدیل به موزیک متن فیلمی شود که پینگ فلوید آنرا به مناسبت آغاز جنگ فالکلند و در سال 1982 ساخته بود . که در واقع این آلبوم را مثل بسیاری از کارهای دیگر پینگ فلوید تبدیل به یک آلبوم مفهومی میکرد . او با بازنویسی اشعار این آلبوم سعی کرد که خیانت پدرش در دوران جنگ جهانی دوم را که منجر به مرگش شده بود را در این آلبوم به تصویر کشد . این آلبوم به اتفاق دیوید گیلمور ساخته شده که طراحی و کاورش را نیز راجر واترز ساخته بود . این آلبوم در هشت استودیو انگلیسی در حد فاصل ماههای جولای تا دسامبر سال 1982 ساخته شده و به صدر جدول موسیقی انگلستان یا UK Album Charts رسید .
پینک فلوید یک گروه راک انگلیسی است که در سال 1965 در لندن تشکیل شد. آنها که به عنوان یکی از اولین گروه‌های موسیقی سایکدلیک بریتانیایی، طرفداران زیادی پیدا کردند، با آهنگسازی‌های گسترده، آزمایش‌های صوتی، اشعار فلسفی و اجراهای زنده استادانه خود متمایز شدند و به یک گروه خالق سبک موسیقی در راک پیشرو ( Progressive Rock )  تبدیل شدند.

پینک فلوید در سال 1965 توسط سید برت (گیتار، خواننده اصلی)، نیک میسون (درامز)، راجر واترز (گیتار بیس، خواننده) و ریچارد رایت (کیبورد، خواننده) تأسیس شد. با برت به عنوان ترانه‌سرای اصلی، آنها دو تک‌آهنگ موفق "آرنولد لین" و "نواختن امیلی را ببین" و اولین آلبوم استودیویی موفق خود با نام "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" (همه در سال 1967) را منتشر کردند. دیوید گیلمور (گیتار، خواننده) در سال 1967 به آنها پیوست؛ برت در سال 1968 به دلیل وخامت سلامت روان، گروه را ترک کرد. هر چهار عضو باقی‌مانده در آهنگسازی مشارکت داشتند، اگرچه واترز به عنوان ترانه‌سرای اصلی و رهبر موضوعی گروه شناخته شد و مفاهیم پشت موفق‌ترین آلبوم‌های استودیویی پینک فلوید، یعنی «نیمه تاریک ماه» (1973)، «کاش اینجا بودی» (1975)، «حیوانات» (1977) و «دیوار» (1979) را ابداع کرد. فیلم موزیکال «پینک فلوید - دیوار» (1982) که بر اساس «دیوار» ساخته شد، دو جایزه بفتا را از آن خود کرد. پینک فلوید همچنین چندین موسیقی فیلم ساخت.

تنش‌های شخصی منجر به ترک گروه توسط رایت در سال 1981 و به دنبال آن واترز در سال 1985 شد. گیلمور و میسون به عنوان پینک فلوید به فعالیت خود ادامه دادند و بعداً رایت دوباره به آنها پیوست. آنها آلبوم‌های استودیویی «لغزش آنی در عقل» (1987) و «ناقوس جدایی» (1994) را تولید کردند که هر دو با تورهای بزرگی پشتیبانی شدند. در سال 2005، گیلمور، میسون و رایت برای اجرایی در رویداد آگاهی‌بخش جهانی Live 8 دوباره به واترز پیوستند. برت در سال 2006 درگذشت، همانطور که رایت در سال 2008 درگذشت. آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید، The Endless River (2014)، بر اساس قطعات منتشر نشده از جلسات ضبط Division Bell بود. در سال 2022، گیلمور و میسون پینک فلوید را برای انتشار آهنگ "هی، هی، برخیز!" در اعتراض به حمله روسیه به اوکراین، اصلاح کردند.

تا سال 2013، پینک فلوید بیش از 250 میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته بود که آنها را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران تبدیل کرد. The Dark Side of the Moon و The Wall به تالار مشاهیر گرمی راه یافتند و جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌های تمام دوران هستند. چهار آلبوم پینک فلوید در صدر بیلبورد 200 آمریکا و پنج آلبوم در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند. اگرچه گروهی با محوریت آلبوم بودند، اما به چندین تک‌آهنگ موفق دست یافتند، از جمله "آرنولد لین"، "نواختن امیلی را ببین" (هر دو در سال 1967)، "پول" (1973)، "آجر دیگری در دیوار، قسمت 2" (1979)، "الان نه جان" (1983)، "روی برگرداندن" (1987) و "امیدهای والا" (1994). پینک فلوید در سال 1996 به تالار مشاهیر راک اند رول آمریکا و در سال 2005 به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا راه یافت. در سال 2008، به خاطر "سهم عظیمشان در طول دهه‌ها در تلفیق هنر و موسیقی در توسعه فرهنگ عامه" جایزه موسیقی پولار به آنها اهدا شد .