نوار کاست موسیقی نود دقیقه ای پراگرسیو راک Pink Floyd 1994 شماره یک در ده کشور جهان

نوار کاست موسیقی نود دقیقه ای " Pink Floyd 1994 " با اسم آلبوم ( The Division Bell ) با سبک ها یا ژانرهای موسیقی Electronic/Progressive Rock که توسط بند موسیقی انگلیسی سرشناس و مشهور بالا منتشر شد . 

پینک فلوید یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۶۵ در لندن تشکیل شد. آنها که به عنوان یکی از اولین گروه‌های موسیقی سایکدلیک بریتانیایی، طرفداران زیادی پیدا کردند، با آهنگسازی‌های گسترده، آزمایش‌های صوتی، اشعار فلسفی و اجراهای زنده استادانه خود متمایز شدند و به یک گروه خالق سبک در موسیقی راک پیشرو Progressive Rock تبدیل شدند.

پینک فلوید در سال ۱۹۶۵ توسط سید برت (گیتار، خواننده اصلی)، نیک میسون (درامز)، راجر واترز (گیتار بیس، خواننده) و ریچارد رایت (کیبورد، خواننده) تأسیس شد. با برت به عنوان ترانه‌سرای اصلی، آنها دو تک‌آهنگ موفق "آرنولد لین" و "نواختن امیلی را ببین" و اولین آلبوم استودیویی موفق خود با نام "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" (همه در سال ۱۹۶۷) را منتشر کردند. دیوید گیلمور (گیتار، خواننده) در سال ۱۹۶۷ به آنها پیوست؛ برت در سال ۱۹۶۸ به دلیل وخامت سلامت روان، گروه را ترک کرد. هر چهار عضو باقی‌مانده در آهنگسازی مشارکت داشتند، اگرچه واترز به عنوان ترانه‌سرای اصلی و رهبر موضوعی گروه شناخته شد و مفاهیم پشت موفق‌ترین آلبوم‌های استودیویی پینک فلوید، یعنی «نیمه تاریک ماه» (۱۹۷۳)، «کاش اینجا بودی» (۱۹۷۵)، «حیوانات» (۱۹۷۷) و «دیوار» (۱۹۷۹) را ابداع کرد. فیلم موزیکال «پینک فلوید - دیوار» (۱۹۸۲) که بر اساس «دیوار» ساخته شد، دو جایزه بفتا را از آن خود کرد. پینک فلوید همچنین چندین موسیقی فیلم ساخت.

تنش‌های شخصی منجر به ترک گروه توسط رایت در سال ۱۹۸۱ و به دنبال آن واترز در سال ۱۹۸۵ شد. گیلمور و میسون به عنوان پینک فلوید به فعالیت خود ادامه دادند و بعداً رایت دوباره به آنها پیوست. آنها آلبوم‌های استودیویی «لغزش آنی در عقل» (۱۹۸۷) و «ناقوس جدایی» (۱۹۹۴) را تولید کردند که هر دو با تورهای بزرگی پشتیبانی شدند. در سال ۲۰۰۵، گیلمور، میسون و رایت برای اجرایی در رویداد آگاهی‌بخش جهانی Live 8 دوباره به واترز پیوستند. برت در سال ۲۰۰۶ درگذشت، همانطور که رایت در سال ۲۰۰۸ درگذشت. آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید، The Endless River (۲۰۱۴)، بر اساس قطعات منتشر نشده از جلسات ضبط Division Bell بود. 

تا سال ۲۰۱۳، پینک فلوید بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته بود که آنها را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران تبدیل کرد. The Dark Side of the Moon و The Wall به تالار مشاهیر گرمی راه یافتند و جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌های تمام دوران هستند. چهار آلبوم پینک فلوید در صدر بیلبورد ۲۰۰ آمریکا و پنج آلبوم در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند. اگرچه گروهی با محوریت آلبوم بودند، اما به چندین تک‌آهنگ موفق دست یافتند، از جمله "آرنولد لین"، "نواختن امیلی را ببین" (هر دو در سال ۱۹۶۷)، "پول" (۱۹۷۳)، "آجر دیگری در دیوار، قسمت ۲" (۱۹۷۹)، "الان نه جان" (۱۹۸۳)، "روی برگرداندن" (۱۹۸۷) و "امیدهای والا" (۱۹۹۴). پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول آمریکا و در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا راه یافت. در سال ۲۰۰۸، به خاطر "سهم عظیمشان در طول دهه‌ها در تلفیق هنر و موسیقی در توسعه فرهنگ عامه" جایزه موسیقی پولار به آنها اهدا شد .

The Division Bell چهاردهمین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی پینک فلوید است که در ۲۸ مارس ۱۹۹۴ توسط EMI Records در بریتانیا و در ۵ آوریل توسط Columbia Records در آمریکا منتشر شد.

دومین آلبوم پینک فلوید که بدون حضور راجر واترز، عضو بنیانگذار، ضبط شد، «ناقوس جدایی» نام داشت که عمدتاً توسط گیتاریست و خواننده، دیوید گیلمور، و نوازنده کیبورد، ریچارد رایت، نوشته شده بود. این آلبوم اولین حضور رایت در یک آلبوم پینک فلوید از زمان «نیمه تاریک ماه» (۱۹۷۳) را به عنوان خواننده اصلی نشان می‌دهد. نامزد گیلمور، پالی سمسون، رمان‌نویس، در نوشتن بسیاری از اشعار که به مضامین ارتباطی می‌پردازند، مشارکت داشت. این آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید بود که از قطعات کاملاً جدید ساخته شده بود و آخرین آلبومی بود که با رایت، که در سال ۲۰۰۸ درگذشت، ضبط شد.

ضبط در مکان‌هایی از جمله استودیوهای رو بریتانیا پینک فلوید و خانه قایقی گیلمور، آستوریا، انجام شد. تیم تولید شامل همکاران قدیمی پینک فلوید مانند تهیه‌کننده باب ازرین، مهندس اندی جکسون، نوازنده ساکسیفون دیک پری و نوازنده گیتار بیس گای پرت بود.

ناقوس جدایی نقدهای متفاوتی دریافت کرد، اما در بیش از ۱۰ کشور، از جمله بریتانیا و آمریکا، به رتبه اول رسید. در آمریکا، در سال ۱۹۹۴ گواهی پلاتینیوم دوگانه و در سال ۱۹۹۹ گواهی پلاتینیوم سه‌گانه دریافت کرد. برای تبلیغ آلبوم، گروه دو روز پس از انتشار، تور ناقوس جدایی را با کنسرت‌هایی در آمریکای شمالی و اروپا آغاز کرد؛ این تور بیش از ۵ میلیون بلیط فروخت و حدود ۱۰۰ میلیون دلار درآمد ناخالص کسب کرد. پالس، یک آلبوم زنده و ویدئو که در آخرین اجراهای لندن ضبط شده بود، در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. قطعات استفاده نشده از جلسات ضبط آلبوم، بخشی از آلبوم بعدی پینک فلوید، رودخانه بی‌پایان (۲۰۱۴) شدند .