نوار کاست موسیقی پراگرسیو راک/سایکدلیک راک Pink Floyd 1970 آلبوم شماره یک انگلستان و رده 55 آمریکا

نوار کاست موسیقی " Pink Floyd 1970 " با اسم آلبوم ( Atom Heart Mother ) با سبک ها یا ژانرهای موسیقی Electronic/Progressive Rock/Psychedelic Rock که توسط بند موسیقی مشهور و پرآوازه انگلیسی بالا منتشر شد . 

پینک فلوید یک گروه راک انگلیسی است که در سال ۱۹۶۵ در لندن تشکیل شد. آنها که به عنوان یکی از اولین گروه‌های موسیقی سبک سایکدلیک بریتانیایی، طرفداران زیادی پیدا کردند، با آهنگسازی‌های گسترده، آزمایش‌های صوتی، اشعار فلسفی و اجراهای زنده استادانه خود متمایز شدند و به یک گروه بنیانگذار در سبک موسیقی راک پیشرو Progressive Rock تبدیل شدند .

پینک فلوید در سال ۱۹۶۵ توسط سید برت (گیتار، خواننده اصلی)، نیک میسون (درامز)، راجر واترز (گیتار بیس، خواننده) و ریچارد رایت (کیبورد، خواننده) تأسیس شد. با برت به عنوان ترانه‌سرای اصلی، آنها دو تک‌آهنگ موفق "آرنولد لین" و "نواختن امیلی را ببین" و اولین آلبوم استودیویی موفق خود با نام "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم" (همه در سال ۱۹۶۷) را منتشر کردند. دیوید گیلمور (گیتار، خواننده) در سال ۱۹۶۷ به آنها پیوست؛ برت در سال ۱۹۶۸ به دلیل وخامت سلامت روان، گروه را ترک کرد. هر چهار عضو باقی‌مانده در آهنگسازی مشارکت داشتند، اگرچه واترز به عنوان ترانه‌سرای اصلی و رهبر موضوعی گروه شناخته شد و مفاهیم پشت موفق‌ترین آلبوم‌های استودیویی پینک فلوید، یعنی «نیمه تاریک ماه» (۱۹۷۳)، «کاش اینجا بودی» (۱۹۷۵)، «حیوانات» (۱۹۷۷) و «دیوار» (۱۹۷۹) را ابداع کرد. فیلم موزیکال «پینک فلوید - دیوار» (۱۹۸۲) که بر اساس «دیوار» ساخته شد، دو جایزه بفتا را از آن خود کرد. پینک فلوید همچنین چندین موسیقی فیلم ساخت.

تنش‌های شخصی منجر به ترک گروه توسط رایت در سال ۱۹۸۱ و به دنبال آن واترز در سال ۱۹۸۵ شد. گیلمور و میسون به عنوان پینک فلوید به فعالیت خود ادامه دادند و بعداً رایت دوباره به آنها پیوست. آنها آلبوم‌های استودیویی «لغزش آنی در عقل» (۱۹۸۷) و «ناقوس جدایی» (۱۹۹۴) را تولید کردند که هر دو با تورهای بزرگی پشتیبانی شدند. در سال ۲۰۰۵، گیلمور، میسون و رایت برای اجرایی در رویداد آگاهی‌بخش جهانی Live 8 دوباره به واترز پیوستند. برت در سال ۲۰۰۶ درگذشت، همانطور که رایت در سال ۲۰۰۸ درگذشت. آخرین آلبوم استودیویی پینک فلوید، The Endless River (۲۰۱۴)، بر اساس قطعات منتشر نشده از جلسات ضبط Division Bell بود. 

تا سال ۲۰۱۳، پینک فلوید بیش از ۲۵۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته بود که آنها را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی در تمام دوران تبدیل کرد. The Dark Side of the Moon و The Wall به تالار مشاهیر گرمی راه یافتند و جزو پرفروش‌ترین آلبوم‌های تمام دوران هستند. چهار آلبوم پینک فلوید در صدر بیلبورد ۲۰۰ آمریکا و پنج آلبوم در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند. اگرچه گروهی با محوریت آلبوم بودند، اما به چندین تک‌آهنگ موفق دست یافتند، از جمله "آرنولد لین"، "نواختن امیلی را ببین" (هر دو در سال ۱۹۶۷)، "پول" (۱۹۷۳)، "آجر دیگری در دیوار، قسمت ۲" (۱۹۷۹)، "نه الان جان" (۱۹۸۳)، "روی برگرداندن" (۱۹۸۷) و "امیدهای بزرگ" (۱۹۹۴). پینک فلوید در سال ۱۹۹۶ به تالار مشاهیر راک اند رول آمریکا و در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا راه یافت. در سال ۲۰۰۸، به خاطر "سهم عظیمشان در طول دهه‌ها در تلفیق هنر و موسیقی در توسعه فرهنگ عامه"، جایزه موسیقی پولار به آنها اهدا شد.

مادر قلب اتمی پنجمین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی پینک فلوید است. این آلبوم توسط هاروست در ۲ اکتبر ۱۹۷۰ در بریتانیا و در ۱۰ اکتبر ۱۹۷۰ در آمریکا منتشر شد. این آلبوم در استودیوهای EMI (که اکنون Abbey Road Studios نام دارد) در لندن ضبط شد و اولین آلبوم گروه بود که در بریتانیا به رتبه ۱ رسید، در حالی که در اآمریکا به رتبه ۵۵ رسید و در نهایت در آنجا با فروش بالا به رتبه طلایی رسید .

جلد آلبوم توسط Hipgnosis طراحی شد و اولین آلبوم گروه بود که نام گروه یا عکس آنها در هیچ بخشی از آن وجود نداشت. این روندی بود که در طول دهه ۱۹۷۰ در جلدهای بعدی ادامه یافت. جلد آلبوم یک گاو هلشتاین را در منظره‌ای از علفزار نشان می‌دهد.

اگرچه در زمان انتشار از نظر تجاری موفق بود، اما گروه - به ویژه راجر واترز و دیوید گیلمور - نظرات منفی خود را در مورد آلبوم ابراز کرده‌اند. یک سی‌دی بازسازی‌شده در سال ۱۹۹۴ در بریتانیا و آمریکا و دوباره در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. ران گیسین، که بر واترز تأثیر گذاشته و با او همکاری کرده بود، آهنگ عنوان آلبوم را به طور مشترک ساخت .