نوار کاست موسیقی پروگرسیو راک Saga 1982

نوار کاست موسیقی " Saga 1982 " ( ساگا )  با اسم آلبوم ( In Transit ) در سبک موسیقی Electronic/Progressive Rock که پنجمین اثر منتشر شده گروه موسیقی کانادایی یاد شده بود که به بازار آمد . Saga از منطقه Oakville در آنتاریو شامل Jim Critchton و مدیر ترانه سراین و وکال که متولد ولز است Michael Sadler است تشکیل شده . این گروه تا بحال بیش از هشت میلیون نسخه از کارهایشان در جهان بفروش رفته و دارنده نشانهای معتبر طلائی و پلاتینی هستند . گروه راک Saga در اواسط دهه 1970 در تورنتو با نام Pockets تشکیل شد و نام Saga را برای اولین LP خود انتخاب کرد که تحت لیبل Maze خودش  در سال 1978 منتشر شد. اعضای مایکل سادلر (کیبورد، خواننده)، پیر روشون (کیبورد) بودند. یان کرایتون (گیتار)، جیم کرایتون (بیس)، و استیو نگوس (درامز). Rochon توسط Greg Chadd برای Images at Twilight  که در سال 1979 منتشر شد و چاد پس از آن توسط جیم گیلمور جایگزین شد.

 پراگرسیو راک و تحت سلطه سینت سایزر ساگا محبوبیت فوری و پایدار خود را در اروپا داشت. گروه برای اولین بار در سال 1980 تور آلمان را برگزار کرد و همچنین در چند کشور اروپایی دیگر و همچنین در آمریکا، پورتوریکو و ونزوئلا تا اواخر سال 1982 ظاهر شد. استفاده چشمگیر از آخرین تکنولوژی های نورپردازی، صدا و کامپیوتر جز تکنیکهای روی صحنه این بند است .
مقبولیت کانادایی Saga از موفقیت بین المللی خود عقب ماند، اگرچه LP های آن Silent Knight ( 1980 )  ، Worlds Apart (1981) و Heads or Tales (1983 ) بیش از 50000 نسخه در داخل کشور فروختند. ضبط  In Transit (1982 ) بیش از 100000. طبق گزارش ها، فروش بین المللی Worlds Apart، موفق ترین ال پی آن، از یک میلیون فراتر رفت.

از تکآهنگهای Saga، Wind Him Up در سال 1982 یک موفقیت کانادایی بود و On the Loose در سال 1983 در آمریکا محبوب بود. دیگر عناوین قابل توجه گروه موسیقی کانادایی Saga عبارتند از Scratching the Surface و از (Behavior (1985 ، چه می دانم؟ سادلر و برادران کرایتون پس از سال 1985 با سایر نوازندگان ادامه دادند. هشتمین آلبوم به نام Wildest Dreams  در سال 1987 منتشر شد و نهمین آلبوم با نام The Beginners Guide to Throwing Shapes (1989 ) در اروپا منتشر شد. . ساگا، که در سال 1981 جایزه جونو را به عنوان امیدوارکننده ترین گروه جدید دریافت کرد، در سال 1990 به اجرا در اروپا ادامه داد.

SAGA را میتوان از دیدگاه این منتقد و عموم مردم کانادایی اینگونه توصیف کرد: «آیا آنها گروه کانادایی نبودند که در اروپا بسیار موفق بودند؟» در واقع، نظر عمومی احتمالاً بیشتر شبیه این بود که آیا Saga یک گروه آلمانی است؟ ...منظور از Saga یک گروه کانادایی چیست؟ کانادایی هایی که از آلمان بازدید می کنند و صحنه موسیقی آنها را تجربه می کنند (به ویژه در دهه 1980) اغلب از آنها سوال می شود که چرا Saga در کانادا به این اندازه احترام گذاشته نمی شود؟ با این حال، آنها همیشه یک عمل کانادایی بوده و هستند. Saga با گروههایی مانند Styx، Zon، Triumvirat و Yes اشتراکات زیادی داشت که به عنوان یک کیبورد پیشرو - گروه راک سنگین که برنامههای زنده بصری تماشایی را اجرا میکردند، شهرت پیدا کرد. آنهایی که هرگز در تولید کوتاهی نکردند، برخی از عینک های زنده آنها با بسیاری از گروه های سوپراستار آن دوره رقابت کردند یا از آنها پیشی گرفتند.

ساگا متشکل از نوازندگان منطقه تورنتو بزرگ - مایکل سادلر (خواننده اصلی)، استیو نگوس (پرکاشن)، جیم گیلمور (کیبورد، آواز)، و برادران کرایتون - ایان (گیتار) و جیم (برنامه نویسی باس، سینت) هستند. Saga که در سال 1977 در تورنتو از هسته Fludd تشکیل شد و در ابتدا Pocket نام داشت، از همان ابتدا به اسلحه خود چسبید و فقط مواد اصلی را پخش کرد. با امضای قرارداد با Polydor، اولین آلبوم آنها در سال 1978 در کانادا و آمریکا مورد توجه قرار نگرفت، با این حال شنوندگان آلمانی را برانگیخت و 30000 نسخه به عنوان واردات در آنجا فروخت. Polygram Europe پتانسیل را دید و با گروه قرارداد چند منطقه ای امضا کرد. اوایل دهه 1980 موفق ترین آنها در سراسر جهان بود. Worlds Apart در سال 1981 سه آهنگ رادیویی دوستانه را از بین برد - On The Loose، Times Up و Wind Him Up در بین 20 آهنگ برتر بیلبورد قرار گرفت و جوایز طلا و پلاتین را در کانادا،  آمریکا و بیشتر کشورهای اروپایی به گروه داد. ساگا در سرتاسر جهان تور برگزار کرد و در سال 1981 جایزه جونو را برای نویدبخش ترین گروه دریافت کرد. انتشار زنده In Transit در سال 1982 به موفقیت بزرگتری در سراسر جهان تبدیل شد. روپرت هاینز که تهیه کننده Worlds Apart بود، دوباره برای تولید سرها یا قصه ها و تک آهنگ های The Flyer و Careful Where You Step در سال 1983 به کار گرفته شد. The Flyer در MTV پخش شد و بزرگترین موفقیت گروه در آمریکا بود. آلبوم Behavior در سال 1985 با «چه می دانم» موفق شد، اگرچه آلبوم به اندازه آلبوم های قبلی خود در جدول بالا قرار نگرفت. نگوس و گیلمور در سال 1986 از هم جدا شدند و در سال 1991 بازگشتند. آنها آلبومی به نام GNP (پروژه گیلور-نگوس) را در سال 1989 در ویرجین منتشر کردند. در سال 1994 گروه موسیقی را برای برنامه تلویزیونی کبرا نوشت و ضبط کرد. ساگا که همیشه گروهی با آرزوهای تکنولوژی بالا بود، در انقلاب چند رسانه ای دهه 1990 درگیر شد. Saga به ضبط و تور ادامه داد، اما از آن زمان به موفقیت و پذیرش گسترده ای که زمانی به آن عادت کرده بودند، نرسیدند. دیگر در Polydor نبودند، آنها با دو برچسب مختلف، Bonnaire و SPV، از سال 1987-1998 بودند و به طور گسترده در اروپا کار کردند. آنها در آلمان و برخی بازارهای اروپایی از موفقیت چشمگیری برخوردار بودند.Full Circle توسط جیم کرایتون در لس آنجلس در Sound Image Studios در سال 1999 تولید، ضبط و میکس شد. مثل همیشه، آثار هنری علمی تخیلی روی جلد (نقاشی شده توسط فابیان کراوس) دایره کامل و اکثر آلبوم های Saga را تزیین می کند. نه بر خلاف معاصران بله (که اغلب از آثار هنری آیندهنگرانه راجر دین استفاده میکردند) Full Circle نه تنها برای اثر جلد و ترکیب اصلی، بلکه برای بازگشت به صدای غیرقابل انکار که در واقع Saga است، نامگذاری شده است. کیبوردهای حماسی و در عین حال خوش ذوق گیلمور، آوازهای برنده علامت تجاری مایکل سادلر و گیتار ایان کرایتون واقعاً Full Circl را تحت فشار قرار می دهند. آهنگ پیشرو به یاد داشته باشید وقتی (فصل 9) شنوندگان را به سمت صدای کلاسیکی که طرفداران ساگا با آن آشنا هستند شتاب می دهد. آهنگ هایی مانند «The One»، «Uncle Alberts Eyes» و «Timebomb» همگی ترکیبی از گیتار سنگین و هیستریونیک سینتی سایزر وحشی هستند که بدون شک یکی از قطعات اصلی کنسرت خواهند بود. ساگا بدون شک بسیاری از این آهنگ ها را در Full Circle نوشت تا به صحنه زنده ببرد.  در سطحی کمتر غمانگیز، ترانه «خانه» یک موسیقی زیبا برای سرزمین مادری خود است و ترانه «خداحافظ» آلبوم را به پایان میرساند و با مقدمهای بلند و ترکیبی شروع میشود که یادآور سبک اسکاتلندی است که به تصنیف قدرتمندی تبدیل میشود که احتمالاً میتواند نمایشی نزدیکتر باشد. .

فوق که تهیه کننده آن Rupert Hine بود و از معروفترین آلبوم های اینگروه هم بود این آلبوم با 50000 نسخه فروش در زادگاهشان به نشان طلایی دست پیدا کرد و در آلمان هم 250000 نسخه از این آلبوم بفروش رفت . دو ترانه پرفروش Cat Walk و The Flyer جز ترانه های پرطرفدار رادیویی بود . ترانه Scratching The Surface که توسط جیم گیلمور خواننده باند اجرا شد برای اعضا و نفرات باند شهرت بهمراه داشت و این ترانه در جایگاه چهل و پنجم جدول موسیقی کانادا یا Canadian Singles Chart قرار گرفت .