
نوار کاست موسیقی پراگرسیو راک Kansas 1980 برنده نشان طلائی
120,000 8%
110,000 تومان
نوار کاست موسیقی " Kansas 1980 " با اسم آلبوم ( Audio-Vision ) در سبک موسیقی Electronic/Progressive Rock در دهه 1970، کانزاس به عنوان یکی از موفق ترین بندهای راک در آمریکا با ادغام گیتارهای قدرتمند میدوسترن در سازهای پرآذین، با ویولن و ارگ که به شدت از پروگرسیو راک بریتانیا وام گرفته شده بود، ظاهر شد. تنها در سال 1977، دو آلبوم آنها به مقام پلاتینیوم دست یافتند و شناخته شده ترین آهنگ آنها، Carry on Wayward Son، پربازدیدترین آهنگ در لیست پخش ایستگاه های رادیویی راک کلاسیک در سال 1997، 20 سال پس از اولین پخش آن بود. در سال 1978، ایان برچ، نویسنده موسیقی بریتانیایی، صدای خاص کانزاس را در Melody Maker توصیف کرد که مملو از ساختارهای آکوردی یکپارچه با بافت های پیچیده، هارمونی های دراماتیک، بداهه نوازی های طولانی، اشعار روحی و روانی و قدرت سازهای سخت است . یا از همان نت اول شما را قلاب می کند.
اکثر اعضای اصلی کانزاس، که همگی بین سالهای 1949 تا 1951 به دنیا آمدند، یکدیگر را از دبیرستان در توپکا میشناختند. آنها از اواخر دهه 1960 در یک سری گروه می نواختند، اما در آن دوران نتوانستند موفقیت واقعی را به دست آورند. کانزاس خود از بقایای دو گروه دیگر به رهبری کری لیوگرن و فیل اهارت تشکیل شد. لیوگرن ترانه سرای اصلی شد و همچنین مسئول صدای پیچیده گیتار گروه بود. ایهارت، یک درامر، بیسیست دیو هوپ را که از روزهایش در وست توپکا ها می شناخت، به خدمت گرفت و این سه نفر در سال 1970 خود را کانزاس نامیدند. صدای آنها به شدت از فرانک زاپا، که در آن زمان در خط مقدم موسیقی آوانگارد آمریکایی بود، وام می گرفت. اما نتوانست مخاطبان محلی را جذب کند. آنها برای مدتی با نام دیگری، شبدر سفید اجرا کردند، اما در حفظ بقیه ترکیب خود با مشکل مواجه شدند. در سال 1972، Ehart ناامید برای چند ماه به انگلستان نقل مکان کرد و سعی کرد وارد تجارت موسیقی در آنجا شود. به او فقط کنسرتهای کانتری و غربی پیشنهاد شد، و بنابراین، ناامید، به توپکا بازگشت. او White Clover را دوباره متحد کرد و به زودی تصمیم گرفتند به نام اصلی خود برگردند.دیگر اعضای موسس کانزاس ریچ ویلیامز گیتاریست، استیو والش نوازنده کیبورد - که بیشتر مطالب آینده آن را با لیوگرن می نوشت - و یک ویولونیست، رابی استاینهارت، که پدرش ریاست بخش موسیقی دانشگاه کانزاس را بر عهده داشت، بودند. Steinhardt قبلاً زمانی را صرف نواختن با ارکسترها در اروپا کرده بود، اما مشتاق بود که ساز خود را در یک گروه راک آزمایش کند. با این حال، نوازندگان میدانستند که صدای منحصربه فرد آنها احتمالاً توجه مدیران شرکتهای ضبط را جلب نمیکند، بنابراین یک نوار دمو برای ارسال آنها ضبط کردند که حاوی پنج آهنگ استاندارد راک بود. در آن زمان، گروه شکسته شد و اعضا با یک دلار در روز زندگی می کردند. اهارت چند سال بعد در مصاحبه ای با جان پارلس از رولینگ استون به یاد می آورد: «خیلی تنها بود. ما قرار بود این سبک موسیقی را اجرا کنیم و سازش نکنیم، حتی اگر مجبور به گرسنگی بمانیم. هیچ چیز دیگری وجود نداشت، صفر.
نوار آزمایشی توجه دان کرشنر، مجری برنامه موسیقی زنده آخر شب که از NBC به نام کنسرت راک دان کرشنر پخش شد، جلب کرد. اهارت در مصاحبه با پارلس به یاد میآورد که وقتی تماس تلفنی از نیویورک رسید، مانند این بود که ما نجات یافتیم.
کرشنر دستیار خود، والی گلد را برای دیدن گروه به بیرون فرستاد و برای اینکه تأثیر خوبی بگذارد، گروه خانه اپرای قدیمی توپکا را اجاره کرد. آنها یک کنسرت رایگان را تبلیغ کردند و شرکت کنندگان به اندازه کافی مشتاق بودند که گلد را تحت تاثیر قرار دهند. او با گروه با لیبل کرشنر قرارداد بست و تهیه کننده اولین آلبوم آن شد، اگرچه تنها اعتبار دیگر او به عنوان تهیه کننده آلبوم باربارا استرایسند بود.
آلبوم اولشان بنام کانزاس در سال 1974 منتشر شد و 100000 نسخه فروخت. مانند تمام رکوردهای بعدی گروه، اشعاری را به نمایش میگذارد که به مابعدالطبیعه میپیوندد، در حالی که صدای گیتار سنگین و ساختارهای پیچیده آکورد آنها را محکم در اردوگاه گروه های موسیقی نظیر Jethro Tull/Emerson، Lake و Palmer قرار میگرفت . آنها شروع به جذب طرفداران کردند در حالی که به عنوان افتتاحیه برای Queen، Bad Company، Foghat و دیگر گروه های راک جریان اصلی کار می کردند. والش در آن زمان گفت که او همیشه از پتانسیل کانزاس به عنوان ستاره های راک به تنهایی اطمینان داشت. او در رولینگ استون به پاتریک اسنایدر گفت: این خودخواهی نیست، این واقعیت است. اگر من کاملاً متقاعد نشده بودم، این تجارت برایم دردسر بسیار بزرگی میشد .کانزاس در سال 1975 دو الپی برای کرشنر به نامهای Song for America و Masque منتشر کرد و به شدت به تور خود ادامه داد. قرارداد توزیع با CBS Records به فروش حدود 250000 دستگاه کمک کرد، اما چندین بار تلاش شد تا صدای منحصربهفرد آنها بر روی وینیل ظاهر شود، زیرا اعضای گروه افراد حرفهای باتجربه روی صحنه بودند اما تجربه کمی در استودیو داشتند. علاوه بر این، رکوردها معمولاً در خلال وقفه های کوتاه بین تورهای طولانی ساخته می شدند. در نهایت، آنها تصمیم گرفتند به مهندس صدا خود، جف گلیکسمن، اجازه دهند تا به عنوان تهیه کننده آلبوم Leftoverture، اکران آنها در سال 1976، کار کند و ترکیبی از استعدادها در نهایت روی کار آمد. Leftoverture با موفقیت اولین تک آهنگ خود، Carry on Wayward Son به سرعت به بزرگترین موفقیت آنها تبدیل شد و به رتبه پنجم جدول آلبوم های بیلبورد رسید و در مارس 1977 به مقام پلاتینیوم دست یافت.
با این حال، منتقدان راک از کانزاس متنفر بودند و در مورد آنها تحقیر آمیز نوشتند. پارلس در رولینگ استون توضیح داد: «موسیقی آنها ریفهای درهم آمیخته آمریکایی را با زمانهای عجیب و غریب و تغییرات سریع پراگرسیو راک بریتانیا ترکیب میکند. مترقیها، برای اکثر بزرگسالان بیش از حد پرمدعا و برای منتقدان بیش از حد مشتق شدهاند. مطبوعات موسیقی بریتانیا حتی کمتر مهربان بودند. توس در ملودی میکر نوشت: «جهت آشکار آتش در کانزاس، تظاهر است.» تنظیمها، و بهویژه اشعار، تا زانو در لایههایی از شکوه و عظمت هستند. کلمات کلیدی و مضامینی مانند چشم وجود دارد پیرمردها، نابینایان، کودکی، عناصر طبیعی، پرسشگری بی پایان و نوعی غیرت میهن پرستانه برای وطن».
در بهترین حالت، کانزاس به دلیل عدم وجود روح در موسیقی خود مقصر بود. اسنایدر در رولینگ استون مینویسد: «گروه موسیقی راک باروک را به سنت King Crimson، Yes و ELO مینوازد، پر از ساختارهای آکوردی به یاد ماندنی که با بافتهای درخشان پوشانده شدهاند. نیروی حرکت در اینجا دقت است - نه احساسات. در بدترین حالت، موسیقی کانزاس به عنوان یک مرحله بلوغ گذرا توصیف شد. در مقاله رولینگ استون در سال 1979، پارلس از یک نظرسنجی فوق محرمانه از طرفداران گروه نقل قول کرد که نشان میداد موسیقی آن «برای نوجوان دوازده تا پانزده سالهای جذاب است که خود را میبیند که سؤالات مهم جهانی را به عنوان بخشی از کار رشد روانی خود میپرسد. Audio-Visions که هفتمین اثر منتشر شده باند آمریکایی ذکر شده بود که توسط RIAA نشان طلائی را دریافت کرد . این آلبوم در سال 1996 بصورت دیجیتال و بر روی دیسک ضبط و در بازار منتشر شد .