آلبوم موسیقی سینت پاپ Depeche Mode 1987 رتبه دهم جدول موسیقی پرفروش انگلستان و دوم آلمان و دارنده نشان پلاتینی در آمریکا

آلبوم سی دی موسیقی کپی شده و ضبط شده با کیفیت صدای عالی Depeche Mode 1987 ( تلفظ انگلیسی دپش مد تلفظ فرانسوی دیپش مد ) با اسم آلبوم ( Music For the Masses ) در سبک موسیقی Electronic/Synth Pop که ششمین آلبوم باند موسیقی یاد شده بود که در تاریخ 28 سپتامبر سال 1987 بوسیله Mute Records منتشر شد . این آلبوم جز کارهای معروف و شناخته شده این باند در دهه هشتاد میلادی بود که در بعضی از کشورهای اروپایی به رده بالای جدول موسیقیشان رسید . آلبوم بوسیله اجرای تور موسیقی به هواداران این باند معرفی شد . 

دپش مد (به انگلیسی: Depeche Mode) (به اختصار də-PESH MOHD) یک گروه موسیقی الکترونیک انگلیسی است که در سال ۱۹۸۰ در باسیلدون، اسکس تشکیل شد. این گروه که در ابتدا با ترکیب دیو گاهان، مارتین گور، اندی فلچر و وینس کلارک تشکیل شد، از زمان مرگ فلچر در سال ۲۰۲۲، متشکل از گاهان و گور بوده است.

با کلارک به عنوان ترانه‌سرای اصلی، دپش مد اولین آلبوم خود با نام Speak & Spell را در سال ۱۹۸۱ در بحبوحه موج نوی بریتانیا منتشر کرد و بخشی از دومین تهاجم بریتانیایی تحت هدایت MTV بود. کلارک در پایان سال ۱۹۸۱ گروه را ترک کرد و گروه‌های Yazoo و بعداً Erasure را تشکیل داد. سه نفر باقی مانده دومین آلبوم خود، A Broken Frame (۱۹۸۲) را با مارتین گور به عنوان ترانه‌سرای اصلی ضبط کردند. سپس گروه آلن وایلدر را استخدام کرد و ترکیبی را ایجاد کرد که تا سال ۱۹۹۵ ادامه یافت و با آلبوم‌های Construction Time Again (۱۹۸۳) و Some Great Reward (۱۹۸۴) آغاز شد. آلبوم‌های «جشن سیاه» (۱۹۸۶) و «موسیقی برای توده مردم» (۱۹۸۷) آنها را به عنوان یکی از محبوب‌ترین گروه‌های موسیقی آلترناتیو دهه ۱۹۸۰ تثبیت کرد و کنسرت ژوئن ۱۹۸۸ آنها در پاسادنا رز بول جمعیتی بیش از ۶۰۰۰۰ نفر را به خود جلب کرد.

در سال ۱۹۹۰، دپش مد هفتمین آلبوم خود، «ویولاتور» را منتشر کرد که به رتبه هفتم در بیلبورد ۲۰۰ رسید و توسط RIAA گواهی پلاتین سه‌گانه دریافت کرد. آلبوم بعدی گروه، Songs of Faith and Devotion (1993) نیز موفقیت‌آمیز بود، اگرچه مشکلات داخلی گروه در طول ضبط و تور منجر به جدایی وایلدر در سال ۱۹۹۵ شد. گروه به ترکیب گاهان، گور و فلچر بازگشت و آلبوم Ultra را در سال ۱۹۹۷ منتشر کرد. گروه به تور خود ادامه داد و پنج آلبوم دیگر را به عنوان یک گروه سه نفره ضبط کرد - Exciter (2001)، Playing the Angel (2005)، Sounds of the Universe (2009)، Delta Machine (2013) و Spirit (2017) - تا زمان مرگ فلچر در سال ۲۰۲۲. گاهان و گور از آن زمان به عنوان یک گروه دو نفره به فعالیت خود ادامه داده‌اند. آخرین آلبوم آنها، Memento Mori، در سال ۲۰۲۳ منتشر شد .

دپش مد ۵۴ آهنگ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا، ۱۷ آلبوم در جدول ۱۰ آلبوم برتر بریتانیا و بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است. مجله کیو این گروه را در فهرست «۵۰ گروهی که دنیا را تغییر دادند» قرار داد! دپش مد همچنین در رتبه ۹۸ «۱۰۰ هنرمند برتر تمام دوران» شبکه VH1 قرار دارد. در سال ۲۰۱۶، بیلبورد، دپش مد را به عنوان دهمین هنرمند برتر کلاب‌های دنس تمام دوران معرفی کرد. آنها در سال ۲۰۲۰ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافتند .

«موسیقی برای توده مردم» ششمین آلبوم استودیویی گروه موسیقی الکترونیک انگلیسی «دپش مد» است که در ۲۸ سپتامبر ۱۹۸۷ توسط «میوت رکوردز» در بریتانیا و «سایر رکوردز» در ایالات متحده منتشر شد. این آلبوم که دنباله آلبوم موفق «جشن سیاه» (۱۹۸۶) آنهاست، به طور مشترک توسط دپش مد و دیوید باسکومب تهیه شده است. این آلبوم که در پاریس و لندن ضبط و در دانمارک میکس شده است، اولین آلبوم دپش مد بود که آلن وایلدر، یکی از اعضای گروه، کنترل تولید آن را بر عهده داشت.

این آلبوم نقطه عطفی در صدای گروه بود و مضامین تاریک و درون‌گرایانه را با تولید گسترده ترکیب می‌کرد. انتشار آن همچنین نشان‌دهنده تغییر در هویت بصری بود، به طوری که مشارکت آنتون کوربین در موزیک ویدیوها و مطالب تبلیغاتی به تعریف مجدد زیبایی‌شناسی گروه کمک کرد. «موسیقی برای توده مردم» در کمک به گروه برای دستیابی به موفقیت و محبوبیت در جدول‌های موسیقی در ایالات متحده، که تا آن زمان از آنها دور مانده بود، نقش مهمی داشت. این آلبوم در بریتانیا به رتبه ۱۰، در ایالات متحده به رتبه ۳۵ و در آلمان غربی به رتبه ۲ رسید. این آلبوم که در سال ۱۹۹۱ گواهی پلاتینیوم در ایالات متحده دریافت کرد، در سال ۲۰۲۳ تخمین زده شد که بیش از ۵.۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته است .

موسیقی برای توده مردم در کتاب ۱۰۰۱ آلبومی که باید قبل از مرگ بشنوید (۲۰۰۶) و فهرست ۱۰۰ آلبوم برتر دهه ۱۹۸۰ مجله Slant قرار گرفت. عنوان و آهنگ‌های آن الهام‌بخش آلبوم ادای احترام به توده مردم (۱۹۹۸) بود که خود در ایالات متحده و آلمان به موفقیت رسید.

این آلبوم چهار تک‌آهنگ موفق به نام‌های "Strangelove"، "Never Let Me Down Again"، "Behind the Wheel" و "Little 15" را به همراه داشت که همگی در بین ۱۰ آهنگ برتر در نمودارهای مناطق مختلف جهان قرار گرفتند. این تور با تور موسیقی برای توده مردم در سال‌های ۱۹۸۷-۱۹۸۸ پشتیبانی شد که به شهرت بیشتر آنها در ایالات متحده کمک کرد، زمانی که آنها در رز بول در پاسادینا، کالیفرنیا در مقابل بیش از ۷۰،۰۰۰ طرفدار اجرا داشتند، که در آلبوم زنده و مستند ویدیویی ۱۰۱ (۱۹۸۹) به تصویر کشیده شده است .