آلبوم موسیقی پروگرسیو راک Marllion 1987 2CDs آلبوم شماره یک

آلبوم موسیقی دو دیسکه "  1987 Marillion " ( مریلیون ) با اسم آلبوم ( Misplaced Childhood ) در سبک موسیقی Electronic/Progressive Rock که سومین آلبوم منتشر شده باند موسیقی انگلیسی بر مبنای داستان زندگی خواننده اصلی باند بنام Fish در دوران بچگی اش نوشته شده . این آلبوم از نظر آمار و ارقام فروش موفقیت آمیزترین آلبوم بفروش رسیده این گروه سرشناس موسیقی Progressive Rock است و در سال انتشار آن توسط Kerrang بعنوان یکی از شش آلبوم برتر سال معرفی شد و نهایتا در سال 2003 بعنوان چهارمین آلبوم موفق سبک Classic Rock تاریخ موسیقی معرفی شد . آلبوم بمدت 41 هفته در صدر جدول فروش موسیقی انگلستان قرار گرفت . ترانه خاطره ساز و معروف Kayleigh که یکی از موفقترین ترانه های این باند از ابتدا تا بحالست در این آلبوم قرار دارد . تهیه کننده این آلبوم Chris Kimsey بود که قبل از این همکاری سابقه کار با گروه سرشناس Rolling Stone را در رزومه کاریش  ثبت کرده بود . آلبوم در بهار سال 1985 در استودیو Hansa Tonstudio در برلین ضبط شده بود .پس از تغییرات اولیه در ترکیب، اولین تجسم قابل تشخیص گروه تا سال 1982 کامل شد، با FISH (که نام واقعیش درک ویلیام دیک بود )، خواننده فرانتمن اسکاتلندی کاریزماتیک، استیو رادری در گیتار، پیتر تروواس در باس، مارک کلی در کیبورد. و میک پوینتر روی درامز.

این گروه شهرت خود را به روش قدیمی با اجرای برنامه های گسترده راک ایجاد کرد، اما شهرت آنها نیز با دستکاری هوشمندانه مطبوعات موسیقی، به ویژه مجلاتی مانند Sounds، که در آنها فیش اغلب با پیشنهاد او مصاحبه می کرد مبنی بر اینکه گروه پراگرسیو راک با نگرش هستند، افزایش یافت. ، یک نیروی جدید برای دوران موسیقی پست پانک.

این مشخصات باعث شد که آنها با رکوردهای EMI معامله کنند، و در سال 1982، آنها یک EP Market Square Heroes را منتشر کردند، که به جرات می توان گفت، بیش از یک شباهت گذرا به کلاسیک جنسیس، The Knife داشت. همچنین یک آهنگ پراگ هیولا به نام گرندل ظاهر شد.

با این حال، در سال 1983 اولین پخش کننده بلند آنها، Script For A Jesters Tear منتشر شد که باعث شد توجهات مخاطبان این نوع موسیقی به گروه نوپایشان در دنیای راک جلب شود . این آلبوم تکآهنگهای موفقی را در Garden Party و He Knows You Know تولید کرد، مورد استقبال منتقدان قرار گرفت و به رتبه 7 در جدول آلبومهای بریتانیا رسید.

پیشرفت و حجم کار گروه بعد از این مرحله بی وقفه بود. آنها با کنار گذاشتن پوینتر که احساس میشد غیراستاندارد است، خود را تا حدودی بیرحمانه در دستیابی به موفقیت موسیقی و تجاری نشان دادند و در نهایت پس از آنچه که گروه به عنوان دوره اسپینال تپ خود برای درامز توصیف کرد، یان موزلی جایگزین او شدند. موزلی، سابقاً جز اعضای بند استیو هکت بود . پوینتر به طور مشترک گروه ارنا را تشکیل داد، یک لباس کلاسیک نئو که هنوز هم تا به امروز ضبط می کند، و هنوز هم نسخه اسکریپتی خود از Marillion را در تور می کند. تفاوتی که موزلی چه در استودیو و چه زنده ایجاد کرد، قابل لمس بود.

این گروه سه آلبوم دیگر منتشر کرد : Fugazi - Misplaced Childhood و نهایتا Clutching at Straws .

Misplaced Childhood موفقیت بزرگی بود، و در سال 1985 به رتبه 1 جدول بریتانیا رسید و مسئول تکآهنگهای پرطرفدار در Kayleigh، Lavender و Heart of Lothian بود. در این زمان، فیش از رنگآمیزی چهرهاش کنار گذاشته شده بود، - موسیقی و شخصیت محض او در آنها یک تور دموکراتیک بود.بدون نیاز به ترفند یا نمایش. این فعالیت در یک کنسرت بزرگ در هوای آزاد در مقابل ده ها هزار نفر در میلتون کینز بول به اوج خود رسید که از جمله توسط گروه جت رو تال که خود با کنسرت های بزرگ غریبه نیستند، حمایت می شد.

Clutching At Straws در سال 1987 منتشر شد، و یک ماجرای کاملاً تیرهتر بود که توسط فیش الهام گرفته بود، ، و بحث در مورد بسیاری از مسائل شخصی پیچیدهای که به همراه داشت. تورهای بی امان ادامه یافت و EMI مشتاق بود که گروه یک پیگیری سریع را منتشر کند. فشار این کار بیش از حد بود و در سال 1988، فیش گروه را ترک کرد تا یک حرفه انفرادی را آغاز کند که، منصفانه میتوان گفت، موفقیتی متفاوت داشت.